Αρθρα - γνωμεσ
>
ιστοριεσ

«Η ντροπή αλλάζει στρατόπεδο.»

Αυτή η φράση του Γάλλου προέδρου, Εμμανουέλ Μακρόν, συμπυκνώνει τα πρώτα βήματα του MeToo στην Ελλάδα.

Αυτή η φράση του Γάλλου προέδρου, Εμμανουέλ Μακρόν, συμπυκνώνει τα πρώτα βήματα του MeToo στην Ελλάδα.


Και ξαφνικά λίγες μέρες μετά την αλλαγή του έτους, μια αποκάλυψη της ολυμπιονίκης Σοφίας Μπεκατώρου για σεξουαλική παρενόχληση έρχεται να ταράξει την ελληνική κοινωνία. Εύλογα τίθεται το ερώτημα γιατί μια τέτοια καταγγελία άφησε τόσο κόσμο έκπληκτο;. Μα η απάντηση είναι κάτι παραπάνω από προφανής: η ελληνική κοινωνία δεν ήθελε να αντικρίσει την αλήθεια. Στην Ελλάδα, την χώρα του φωτός, τελικά επικρατεί πολύ σκοτάδι.


Η κοινωνία μας ήταν και παραμένει μια μεγάλη φούσκα τα τοιχώματα της οποίας είναι ενισχυμένα με την πατριαρχική αντίληψη που επικρατεί και την τεράστια καταπίεση από τους τύπους και τα πρέπει. Σε αυτή την φούσκα, το θύμα δεν πρέπει να μιλήσει, αλλά να αποδεχτεί αυτό που του συνέβη και να το θάψει.Ακόμα και κοντινά του άτομα μπορεί να το παροτρύνουν να μην πει κάτι, "γιατί αυτά συμβαίνουν". Το θύμα κουβαλάει όλη την ντροπή, την ίδια ώρα που ο θύτης βρίσκεται ελεύθερος, όχι από την φυλακή, αλλά ελεύθερος στην συνείδηση του, γιατί του το επιτρέπει η κοινωνία. Και ξαφνικά, όλες αυτές οι αποκαλύψεις φέρνουν στην θέση της ντροπής και του φόβου τον θύτη, όπως θα έπρεπε εξαρχής.


Κάποιοι δυστυχώς αναρωτιούνται γιατί τώρα, και βλέπουν με αμφιβολία τις όλες αποκαλύψεις. Αυτή η στάση αποτελεί συμπόρευση με τον θύτη. Η απάντηση στο "Τώρα το θυμήθηκε;" Είναι ότι τα θύματα ποτέ δεν το είχαν ξεχάσει ποτέ. Ζούσαν την ζωή τους με αυτό το βάρος, πολλές φορές αναγκασμένοι να έρχονται σε επαφή με τον θύτη λόγω επαγγελματικού ή οικογενειακού περιβάλλοντος. Μα πως είναι δυνατόν να νιώθει ενοχές αυτός που δέχτηκε την κακοποίηση και όχι αυτός που την διέπραξε; Γιατί πρέπει να απαιτούμε από το θύμα να συμβιβάζεται με αυτή την κατάσταση και όχι να αντιδρά;


Κάτι φαίνεται πως αλλάζει. Η πρώτη αποκάλυψη πυροδότησε μια σειρά από ομολογίες γνωστών κυριών, κυρίως του χώρου του θεάματος, τόσο για σεξουαλική, όσο και για σωματική και λεκτική κακοποίηση από επίσης γνωστούς άντρες του χώρου. Έγινε η αρχή από τον χώρο της τέχνης και τώρα μένει να επεκταθεί σε ολόκληρη την κοινωνία.Τα θύματα είναι πάρα πολλά. Πολύ περισσότερα από όσο μπορούμε να φανταστούμε. Είναι η μητέρα μας, η αδελφή μας, κάποιος φίλος μας, είναι δίπλα μας. Ένα, διόλου αμελητέο, μέρος της κοινωνίας μας, με έμφαση στους νέους, φαίνεται να είναι αρκετά ώριμο πλέον για να δεχτεί αυτή την νέα πραγματικότητα: υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που έχουν υποστεί κακοποίηση και τόσα χρόνια δεν μπορούσαν να μιλήσουν. Το ίδιο αυτό κοινό φαίνεται να ακούει με αγωνία κάθε νέα αποκάλυψη και να δηλώνει έτοιμο να σταθεί στο πλευρό των θυμάτων.


Γιατί τώρα;

Ευτυχώς τώρα.

Κωνσταντίνος Ροδόπουλος
Ο Κωνσταντίνος Ροδόπουλος είναι μέλος της Πρωτοβουλίας Νέων και πρωτοετής φοιτητής στο τμήμα Διοικητικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών.
ΓΙΝΕ ΜΕΛΟΣ

Είναι στο χέρι σου!

Είναι στο χέρι σου!
Γινε μελοσ τησ Πρωτοβουλιασ