Αρθρα - γνωμεσ
>
ιστοριεσ

Μια άποψη για τις εκτρώσεις

Στις μέρες μας γίνεται συχνά λόγος για το δικαίωμα των γυναικών στην έκτρωση. Όλοι εκφέρουν διάφορες απόψεις πάνω στο θέμα, έτσι και εγώ παίρνω την πρωτοβουλία να τοποθετηθώ ολοκληρωμένα.

Στις μέρες μας γίνεται  συχνά λόγος για το δικαίωμα των γυναικών στην έκτρωση. Όλοι εκφέρουν διάφορες απόψεις πάνω στο θέμα, έτσι και εγώ παίρνω την πρωτοβουλία να τοποθετηθώ ολοκληρωμένα. Ας ξεκινήσω,τονίζοντας πως το έμβρυο για να θεωρηθεί ότι ζει πρέπει να μπορεί να πεθανει και για να είναι δυνατόν αυτό πρέπει να έχει αναπτύξει αυτόνομες αναπνευστικές καρδιακές και εγκεφαλικές λειτουργείς οι οποίες αν διακοπούν θα το οδηγούσαν στον θάνατο. Από την στιγμή που οι λειτουργίες αυτές έχουν διαμορφωθεί το έμβρυο αποκτά και την ιδιότητα της ζωής. Πρώτου όμως αυτό συμβεί θεωρώ πως η αναγνώριση ζωής θα ήταν άτοπη αφού επρόκειτο περί ζωής της οποίας η παύση δεν θα μπορούσε να οριστεί Επομένως δεν μιλάμε για ζωή επομένως το παραμύθι του φόνου τελειώνει εδώ.

  Είναι επιπλέον προφανές, πως το ηθικό ερώτημα περί της άμβλωσης  μετατρέπεται σε ιατρικό. Η ηθική πρεπει να ενημερωθεί από την ιατρική επιστήμη για να λάβει θέση επί του ζητήματος. Πότε το έμβρυο αποκτά αυτόνομη αναπνευστική καρδιακή και εγκεφαλική λειτουργία; Στην απορία αυτή θα μπορούσε να απαντήσει ίσως ένας εξειδικευμένος επιστήμονας με ακρίβεια. Είναι πάντως βέβαιο πως αυτό δεν συμβαίνει την άμβλωση που λαμβάνει χώρα εντός των χρονικών αυτόν πλαισίων , επομένως επιβεβαιώνεται η παραπάνω θέση μου.Το διεθνές πεδίο των 24 εβδομαδων καθορίστηκε με βάση την ελάχιστη ηλικία της κυήσεως που επιτρέπει σε ένα έμβρυο που θα γεννηθεί να είναι βιώσιμο. Επομένως μετά από τις 24 αυτές εβδομάδες που ναι μπορούμε να μιλάμε για μια ενδυναμει ζωή έρχεται και το όριο απαγόρευσης των εκτρώσεων.

 Από νομική πλευρά, στην ελληνική δικαιοσύνη με το άρθρο 304 του ποινικού κώδικα η νομοθεσία είναι απολύτως σαφής.Επίσης το άρθρο 35 του αστικού κώδικα δεν αφήνει περιθώρια για ασάφειες καθώς αναφέρει πως το πρόσωπο αρχίζει να υπάρχει μόλις γεννηθεί και παύει να υπάρχει με τον θάνατο του. Με άλλα λόγια αν δεν αποχωριστεί το παιδί το μητρικό σώμα θεωρείται ανύπαρκτο.Αξιοσημείωτη είναι επίσης η κρατούσα άποψη για το δικαίωμα της ζωής νομικά Το δικαίωμα της ζωής την έχουν όσοι ζουν , και τα έμβρυα δεν θεωρούνται ζωή επομένως δεν κατέχουν «το δικαίωμα στην ζωή» Πιο συγκεκριμένα οι νόμοι θεμελιώνονται στο άρθρο 5 παρ.2 του Συντάγματος αλλά και με το διεθνές σύμφωνο ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων του ΟΗΕ το οποίο κυρώθηκε με τον νόμο 2462/1997.

  Πολλές φορές επισης μιλάμε για ελευθερία του λόγου και πως το να καταδικάζουμε τις εκτρώσεις ή την επιλογή μιας γυναίκας σε αυτές είναι κάτι το δημοκρατικό.

Να τονίσω επίσης πως το άρθρο 361 του ποινικού κώδικα αποτελεί επικουρικό έγκλημα ως προς την εξύβριση σε περιπτωση προσβολής της τιμής του άλλου. Επίσης από  τα άρθρα 57 εδ. α’, 59 εδ. α’, 932 Α.Κ., συνάγεται ότι όποιος παράνομα προσβάλλεται στην προσωπικότητά του, (νοουμένη ως το προστατευόμενο από το Σύνταγμα (άρθρ. 2 παρ.1) σύνολο των αξιών που απαρτίζουν την ουσία του ανθρώπου), και ειδικότερα προσβάλλεται στην προστατευόμενη από το Σύνταγμα (αρθρ. 5 παρ.2) τιμή ή υπόληψή του, με δυσφήμηση ή εξύβριση, έχει δικαίωμα να απαιτήσει την άρση της προσβολής και τη μη επανάληψή της στο μέλλον. Το δικαστήριο δύναται, επιπλέον, αφού λάβει υπ’ όψη το είδος της προσβολής, να καταδικάσει τον υπαίτιο προσβολέα σε ικανοποίηση της ηθικής βλάβης εκείνου που έχει προσβληθεί. Η ικανοποίηση συνίσταται σε πληρωμή χρηματικού ποσού, σε δημοσίευμα, ή σε οτιδήποτε επιβάλλεται από τις περιστάσεις.

Επομένως η μητρότητα και η επιλογή στην έκτρωση από την στιγμή που αποτελούν ατομικά δικαιώματα σύμφωνα με το Σύνταγμα , η προσβολη των δικαιωμάτων αυτών σύμφωνα με τους παραπάνω αλλά και με άλλους νόμους καθίσταται παράνομη. Επομένως , όχι δεν μπορούμε να διαμορφώνουμε κάποια «γνώμη» για αυτά τα λεπτά ζητήματα που δεν μας αφορούν.

Είναι επίσης αξιοσημείωτο το γεγονός ότι το το 23% των εγκύων εμφανίζουν συμπτώματα κατάθλιψης κάποια στιγμή κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης , πόσο μάλλον όταν εξαναγκάζονται να γεννήσουν

 Η γεννά είναι μια επίπονη διαδικασία που η γυναίκα αλλάζει τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά αλλά και ψυχολογικά επομένως δεν γίνεται να επιβληθεί σε μια γυναίκα να περάσει αυτή τη διαδικασία χωρίς την δίκη της επιλογή , και αν ένας άντρας θέλει να επιλέξει το μονοπάτι της πατρότητας και η γυναίκα του δεν του δίνει την ευκαιρία καθώς δεν επιθυμεί να γεννήσει σύμφωνα με το άρθρο 1439 του α’ αστικού κώδικα έχει το δικαίωμα να ζητήσει διαζύγιο

Όσο αναφορά τα εκκλησιαστικά θεολογικά επιχειρήματα κατά της έκτρωσης έχω να πω πως οι ιατρικές και βιολογικές επιστήμες δεν αλληλοαποκλυονται αλλά αλληλοσυμπληρώνονται. Γιαυτο και ιατρικά θέματα που αφορούν την βιολογία και τον άνθρωπο εξετάζονται αποκλειστικά από τις ιατρικές και θετικές επιστήμες. Η θεολογία εξετάσει το υπερφυσικό το πνευματικό και οι έρευνες της αλλά και η εκκλησία δεν μπορούν να ξεπερνούν τα όρια και να απαξιώνουν τις θετικές επιστήμες.

  Ο λόγος που υπάρχουμε και ζούμε δεν είναι για να φέρνουμε παιδιά στον πλανήτη. Για κάθε ήδη υπάρχουν και ζωντανό ον ο σκοπός της ζωής του είναι διαφορετικός και το παιδί δεν είναι μια απλή συνέπεια σεξουαλικης πράξης , είναι μια οντότητα και πρέπει να κατανοήσουν όλοι την ευθύνη που πρέπει να έχουν οι γονείς για την γέννηση ενός παιδιού.

Μια γυναίκα βλέπει το κάθε τι διαφορετικά καθώς έχει διαφορετικά όρια διαφορετικά ψυχολογία διαφορετικό σώμα και διαφορετική προσωπικότητα , η σεξουακικη πράξη έγινε υπο διαφορετικές συγκυρίες κτλπ και γιαυυο δεν μπορούν αν μπουν όλες οι γυναίκες στην ίδια θέση

Γιαυτο κάθε γυναίκα που γνωρίζει τον εαυτό της καλύτερα από όλους πρέπει να παίρνει αποφάσεις μόνη της και οι γνώμες δεύτερων είναι απλά άσκοπες

Επίσης να προσθέσω το ότι η έκτρωση αποτελεί μια ψυχοφθόρα και επίπονη διαδικασία. Επομένως και οι υποστηρικτές της έκτρωσης δεν είναι ουσιαστικά «υπέρ» καθώς κανένας δεν το θεωρεί μέτρο αντισύλληψης. Η διαφορα μεταξύ των υπερασπιστών των εκτρώσεων με αυτών που τις καταδικάζουν είναι ότι οι υπερασπιστές υπερασπίζονται θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα της ελευθερίας της γυναίκας να αποφασίσει τι θα κάνει με το δικό της σώμα και την δίκη της μήτρα. Αντίθετα όσοι καταδικάσουν την έκτρωση λειτουργούν και σκέφτονται αντιδημοκρατικά.

 Για το τραγικό επιχείρημα «αφήστε το παιδί σε ίδρυμα» να θυμίσω πως σύμφωνα Με έρευνα των τελευταίων χρόνων :

Το 14% των παιδιών έχουν υποστεί μορφές σεξουαλικης κακοποίησης

Το 6.5% έγιναν αυτόπτες μάρτυρες επίδειξης γενετικών οργάνων από ενήλικα άτομα

Το 5.8% τυχαία έγιναν αυτόπτες μάρτυρες μεταξύ ενηλίκων

Το 3.3% εξαναγκάστηκαν να παρακολουθήσουν πορνογραφικό υλικό

Το 1.3% πραγματοποίησαν σεξουαλικη πράξη με ανήλικο

Και αυτά είναι όσα παιδιά τα έχουν παραδεχτεί , φανταστείτε ποσα παιδιά δεν έχουν μιλήσει Και επίσης είναι δικαίωμα του καθενός να μην θέλει να ξέρει ότι έχει ένα εγκαταλελειμένο παιδί κάπου

 Τέλος όσον αφορά τις τεχνικές έκτρωσης: Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι με την πρόοδο της ιατρικής επιστήμης και με την βελτίωση των διαφόρων τεχνικών προϋποθέσεων δεν αποτελεί πλέον τόσο μεγάλο κίνδυνο για την ζωή και την υγεία της γυναίκας όπως σε παλαιότερες εποχές. Επομένως η γυναίκα δεν κινδυνεύει από τις εκτρώσεις τουλάχιστον όχι τόσο όσο παλιότερα , επομένως ούτε αυτό αποτελεί βάσιμο επιχείρημα κατά τους. Ως τελευταίο και βασικό επιχείρημα να τελειώσω τονίζοντας πως το έμβρυο δεν αποτελεί ξεχωριστό πρόσωπο καθώς αν το «χωρίσεις» από την μητέρα του δεν υπάρχει. Η κάθε γυναίκα επιβάλλεται να παίρνει μόνη της τις επιλογές για το σώμα της.

Παναγιώτης Βασιλόπουλος μαθητής του 3ου ΓΕΛ Αμαρουσίου


ΓΙΝΕ ΜΕΛΟΣ

Είναι στο χέρι σου!

Είναι στο χέρι σου!
Γινε μελοσ τησ Πρωτοβουλιασ