Αρθρα - γνωμεσ
>
ιστοριεσ

Ρατσιστική επίθεση κατά ανήλικων προσφυγόπουλων

Στις 26/12, κάτοικοι εισέβαλαν στη δομή της Εκκλησίας του Ωραιόκαστρου Θεσσαλονίκης για να ξυλοκοπήσουν άγρια τα ανήλικα προσφυγόπουλα που φιλοξενούνται στο χώρο.

Το βράδυ του Σαββάτου έγινε ρατσιστική επίθεση από οπλισμένους κατοίκους κατά των ασυνόδευτων προσφύγων που φιλοξενούνται στην δομή της Εκκλησίας του Ωραιόκαστρου Θεσσαλονίκης που λειτουργεί υπό την αιγίδα της Εκκλησίας της Ελλάδος.


Ο δικηγόρος της δομής, Θοδωρής Καραγιάννης, καταγγείλει “ Οι δράστες οργανωμένοι σε συμμορία των 10, αφού παραβίασαν και κατέστρεψαν το “σπίτι” των ανηλίκων οπλισμένοι με μαχαίρια, δοκάρια και σιδερογροθιές άρχισαν να κυνηγάνε τα ανήλικα και να τα χτυπάνε με μίσος, ενώ παράλληλα φώναζαν ρατσιστικά συνθήματα και απειλές” και υποστηρίζει ότι η ομάδα είχε οργάνωση και σχέδιο καθώς “η επίθεση πραγματοποιήθηκε σε κλάσματα δευτερολέπτου, όπως αποδεικνύεται και από σχετικό υλικό.”

Ένα απ’ τα παιδιά της δομής μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα από τα χτυπήματα που δέχτηκε στο στήθος ενώ άλλα τρία με ελαφρά τραύματα δέχθηκαν τις πρώτες βοήθειες. Η περιγραφή του μάρτυρα “ ‘εσπασαν τον φράχτη, όρμησαν και έσπασαν τις πόρτες του σπιτιού για να βρούνε τα παιδιά που τρέχανε έντρομα” μας αφήνει άφωνους...


Θλίψη και οργή προκαλεί η απόφαση ότι θα παραμείνει ελεύθερος μέχρι την ολοκλήρωση της αστυνομικής έρευνας, ο 38χρονος που συνελήφθη για την επίθεση στη δομή, λίγες ώρες μετά την απελευθέρωση του 14χρονου γιού του.


Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε μετά από μια τέτοια είδηση είναι να αναρωτηθούμε ”Γιατί;


Γιατί τόση οργή, γιατί τόσο μίσος για μερικά παιδιά; Τι τους έκαναν για να τους προκαλέσουν τόσο θυμό και απαξίωση ώστε να εισβάλλουν στο σπίτι τους, να τα προσβάλλουν και να τα ξυλοκοπήσουν τόσο άγρια;” Η απάντηση είναι τίποτα! Αυτά τα παιδιά, δεν έκαναν απολύτως τίποτα για να τους αξίζει ο παραγκώνισμος που δέχονται απ’ την κοινωνία μας και πόσο μάλλον ο ξυλοδαρμός από μερικούς ρατσιστές. Η προέλευση τους δεν ήταν επιλογή τους, το να αφήσουν την πατρίδα τους δεν ήταν επιλογή τους και προφανώς το να μείνουν σε συνθήκες συνεχούς κινδύνου δεν ήταν επιλογή τους.


Γιατί λοιπόν τα βλέπουνε σαν μία απειλή κι όχι σαν παιδιά; Και τι θα γινόταν αν κάποιος έβλεπε έτσι τα δικά τους παιδιά;


Σαν λαός που έχει βρεθεί σ’ αυτήν τη θέση πολλές φορές στην ιστορία του, όπως και τώρα, θα έπρεπε να κατανοούμε τις δυσκολίες αυτών των ατόμων κι αντί να τους κάνουμε τη ζωή δυσκολότερη να τους συμπαρασταθούμε.


Τέτοιες συμπεριφορές δεν χωράνε πουθενά. Θα είμαστε οι μεγαλύτεροι εχθροί τους.

Μελίνα Μπελενιώτη
Η Μελίνα Μπελενιώτη είναι μέλος της ομάδας τύπου της Πρωτοβουλίας Νέων και είναι μαθήτρια της Β' Λυκείου
ΓΙΝΕ ΜΕΛΟΣ

Είναι στο χέρι σου!

Είναι στο χέρι σου!
Γινε μελοσ τησ Πρωτοβουλιασ