Αρθρα - γνωμεσ
>
ιστοριεσ

Σήκω και πάλεψε

Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι εμείς και μόνο εμείς έχουμε την ευθύνη για το μέλλον μας. Κανένας άλλος!

Βαρέθηκα.


Βαρέθηκα να ξυπνάω το πρωί και να μαθαίνω για άλλο ένα περιστατικό αστυνομικής βίας, για άλλον έναν βιασμό, για άλλο ένα νομοσχέδιο έκτρωμα. Βαρέθηκα να ακούω τις προσβολές και τις δικαιολογίες του καθενός και της καθεμιάς που κλείνει τα μάτια μπροστά σ’ αυτά τα εγκλήματα ή ακόμα χειρότερα τα διαπράττει. Βαρέθηκα με το που τελειώνει ένας αγώνας να ξεκινάει ένας άλλος. Βαρέθηκα να παλεύω για τα αυτονόητα με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή τα πράγματα θα καλυτερεύσουν. Ότι κάποια στιγμή θα ηρεμήσουμε.


Κι όμως αυτή η στιγμή δεν πλησιάζει. Το νιώθω όλο και περισσότερο κάθε φορά που περνάει ένα νομοσχέδιο υπέρ του κέρδους κι όχι υπέρ των ανθρώπων, κάθε φορά που γίνονται επεισόδια στους δρόμους και ο κόσμος γυρνάει μες στα αίματα απ' τις πορείες, κάθε φορά που πάω για ψώνια και δεν υπάρχει ούτε ένα προϊόν .


Η απογοήτευση πλέον είναι καθημερινή. 


Είμαι 15 χρονών κι όμως οι φορές που ήμουν ένα βήμα πριν χάσω την ελπίδα μου γι’ αυτόν τον κόσμο δεν μετριούνται. 


Εκεί είμαι και σήμερα. Ένα βήμα μακριά απ’ το να πω “Παράτα τα. Δεν υπάρχει κάτι άλλο να κάνεις ούτε κάτι που να μπορείς να αλλάξεις. Έτσι θα ζήσεις τη ζωή σου. Αυτό είναι”. 


Η αλήθεια είναι ότι το να κάνω τα στραβά μάτια και να γυρίσω την πλάτη μου σ’ αυτόν τον προβληματικό και τοξικό κόσμο ακούγεται πάρα πολύ δελεαστικό. Θα έχω την ευκαιρία να ζήσω τα καλύτερα μου χρόνια ξέγνοιαστα, ανέμελα και χαρούμενα όπως και θα έπρεπε, χωρίς προβλήματα, ευθύνες ή απογοήτευση. Με άλλα λόγια, ελευθερία.


Βασικά ακούγεται υπέροχο. 


Κι εκεί που το έχω πάρει πλέον απόφαση και είμαι έτοιμη να τα αφήσω όλα, σκέφτομαι: όντως θα μπορώ να ζήσω όπως θέλω; Όντως αν κλείσω τα μάτια μου θα είμαι ελεύθερη, ξέγνοιαστη κι ευτυχισμένη; Θα είμαι όντως ευτυχισμένη όταν ένα βράδυ κάποιος θα έχει βιάσει την κολλητή μου; Θα είμαι όντως ευτυχισμένη όταν κάποιοι δείρουν τον φίλο μου επειδή είναι γκέι; Όταν αστυνομικοί σπάσουν στο ξύλο εμένα και την οικογένεια μου επειδή κάναμε μία βόλτα ή όταν κάποιος στείλει στο νοσοκομείο τον οικογενειακό μας φίλο επειδή ήταν αστυνομικός κι έπρεπε να πάει στην δουλειά του; Θα είμαι όντως ευτυχισμένη όταν θα ζω απανωτές πανδημίες ή όταν θα κινδυνεύει η ζωή μου απ' τις επιπτώσεις τις κλιματικής αλλαγής;


Η απάντηση είναι απλή. ΟΧΙ, δεν θα είμαι!


Δεν θα είμαι γιατί αυτή δεν είναι η ζωή που αξίζω, δεν είναι η ζωή που αξίζουν οι φίλοι μου και οι φίλες μου, δεν είναι η ζωή που αξίζει η οικογένειά μου, δεν είναι η ζωή που αξίζει σε κανέναν κι εγώ δεν θα έχω κάνει τίποτα για να την αλλάξω. Δεν θα έχω κάνει τίποτα για να διεκδικήσω κάτι καλύτερο ενώ ήξερα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, κι όμως επέλεξα να το αγνοήσω, γιατί νόμιζα ότι δεν μ’ αγγίζει.


Δυστυχώς όμως αυτό είναι ένα ψέμα και το να ζούμε στον κόσμο μας ή να πιστεύουμε ότι κάποι@ άλλ@ θα το κάνει, ότι κάποι@ άλλ@ θα μπει μπροστά για εμάς και θα σώσει την κατάσταση, είναι τελικά η μεγαλύτερη απειλή. Αν όλοι σκεφτόμασταν μ’ αυτήν την λογική το πιο πιθανό είναι να μην υπήρχαμε καν σαν είδος γιατί κανένας δεν θα έπαιρνε πρωτοβουλίες και κανένας δεν θα ενδιαφερόταν για τίποτα οπότε τίποτα δεν θα άλλαζε.


Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι εμείς και μόνο εμείς έχουμε την ευθύνη για το μέλλον μας. Κανένας άλλος!


Είναι καιρός να βρούμε το θάρρος και να βγούμε εμείς μπροστά για τους εαυτούς μας, να παλέψουμε εμείς για την ζωή που μας αξίζει γιατί κανένας άλλος δεν θα το κάνει. Κι όποι@ νομίζει ότι δεν μπορεί να κάνει την διαφορά ή ότι δεν θα αλλάξει τίποτα ακόμα κι αν προσπαθήσει, ορίστε ένα απλό παράδειγμα για να καταλάβει πόσο λάθος κάνει.


Πριν 3 χρόνια ένα κορίτσι 15 χρονών με σύνδρομο Asperger καθόταν έξω απ’ το Σουηδικό Κοινοβούλιο σε ώρες σχολείου κρατώντας ένα πλακάτ με το σύνθημα “School Climate Strike”. Αυτό το κορίτσι είναι η Greta Thunberg και μέχρι σήμερα έχει δημιουργήσει ένα παγκόσμιο κίνημα που λέγεται Fridays For Future, έχει εμπνεύσει εκατομμύρια κόσμο, έχει μιλήσει στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών και στην Σύνοδο Κορυφής Δράσης του ΟΗΕ του 2019, τις έχουν απονεμηθεί πολλαπλά βραβεία και τιμές και σήμερα θεωρείται πρότυπο ηγέτιδας και ακτιβίστριας παγκοσμίως.

Κι όλα αυτά ξεκίνησαν από μία απλή διαδήλωση.


Επομένως φίλες και φίλοι μου δεν έχει σημασία η ηλικία, το φύλο ή η καταγωγή αλλά το όραμα της καθεμιάς και του καθενός μας για το μέλλον και το πόσο διατίθεται να παλέψει γι’ αυτό.

Και κάτι ακόμα πολύ σημαντικό που πολλές φορές ξεχνάμε, δεν είμαστε μόνοι! Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο συμμερίζονται το ίδιο όνειρο, εκατομμύρια άνθρωποι παλεύουν καθημερινά για να το διεκδικήσουν και με κάθε αγώνα έρχονται όλο και πιο κοντά στον στόχο. Αυτοί οι άνθρωποι παλεύουν για την ζωή που αξίζουμε, για το μέλλον που αξίζουμε και το κάνουν γιατί ξέρουν ότι η αλλαγή δεν θα έρθει από μόνη της. Εμείς θα την φέρουμε! 



Μελίνα Μπελενιώτη
Η Μελίνα Μπελενιώτη είναι μέλος της ομάδας τύπου της Πρωτοβουλίας Νέων και είναι μαθήτρια της Α' Λυκείου
ΓΙΝΕ ΜΕΛΟΣ

Είναι στο χέρι σου!

Είναι στο χέρι σου!
Γινε μελοσ τησ Πρωτοβουλιασ