Αρθρα - γνωμεσ
>
ιστοριεσ

Βιασμός ανθρώπου: Μία άρρωστη κατάσταση

Με αφορμή τα τελευταία γεγονότα περιστατικών βιασμών και καταγγελιών στη χώρα μας, γίνεται μία σύντομη κριτική για τους θύτες και για την ανοχή της κοινωνίας. Τίθενται ερωτήματα με σκοπό να προβληματιστούν οι αναγνώστες για την κατάσταση ανοχής που επικρατεί για τέτοιου είδους περιστατικά.

Άγιος Παντελεήμονας: Φρίκη με τον ομαδικό βιασμό 25χρονης εγκύου


Βιασμός 30χρονης στο Κολωνάκι


Ιερέας κατηγορείται για βιασμό ανήλικης


Βιασμός στα Πετράλωνα


Αυτές είναι μερικές από τις επικεφαλίδες των ειδήσεων τις τελευταίες ημέρες. Ειδήσεις που δεν θα έπρεπε καν να υπάρχουν σε μία Δημοκρατική και Ευρωπαϊκή χώρα.

Ο υψηλός αριθμός των καταγγελιών και των περιστατικών, ανεξάρτητα αν το θύμα είναι άνδρας ή γυναίκα, δείχνει μία άρρωστη αντιμετώπιση προς έναν άλλον άνθρωπο.


Καταρχάς να ορίσουμε τί είναι ο βιασμός. Βιασμός ονομάζεται η συνουσία ή άλλη σεξουαλική επαφή χωρίς τη θέληση ενός ατόμου. Σύμφωνα με το άρθρο 336 του ελληνικού Συντάγματος, που τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 2019, α) 'Όποιος με σωματική βία ή με απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας εξαναγκάζει άλλον σε επιχείρηση ή ανοχή γενετήσιας πράξης τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών.' (Άρθρο 336.1 Ποινικός Κώδικας) και β) 'Όποιος, εκτός από την περίπτωση της παραγράφου 1, επιχειρεί γενετήσια πράξη χωρίς τη συναίνεση του παθόντος, τιμωρείται με κάθειρξη έως δέκα έτη.' (Άρθρο 336.4 Ποινικός Κώδικας).


Όταν κάποιος παραβιάζει το δικαίωμα της επιλογής ενός ανθρώπου, επειδή θεωρεί τον εαυτό του ανώτερο, είναι άρρωστος. Όταν κάποιος πιστεύει ότι μπορεί να ασκεί ελεύθερα τις επιθυμίες του πάνω σε άλλους, χωρίς να έχει το αίσθημα της αιδούς μέσα του, είναι άρρωστος. Δεν υπάρχει τίποτα φυσιολογικό στη νοοτροπία, ότι ο συνάνθρωπος σου, ανεξαρτήτου φύλου, είναι απλά ένα σεξουαλικό αντικείμενο. Το γεγονός ότι δεν υπολογίζει τις σωματικές και ψυχικές συνέπειες που μπορεί να προκαλέσει και απλώς ικανοποιεί τους πόθους του, είναι άρρωστο.


Τι γίνεται όμως όταν η ίδια η κοινωνία συντηρεί τέτοιου είδους νοοτροπίες, τέτοιου είδους συμπεριφορές; Όταν η πρώτη ερώτηση στο θύμα είναι τι φορούσες ή γιατί ήσουν έξω εκείνη την ώρα,  υπάρχει περίπτωση τέτοια περιστατικά να μειωθούν ή ακόμα καλύτερα να εξαλειφθούν;


Ο θύτης βλέποντας αυτή την αντιμετώπιση προς το θύμα πίσω από τα ναι μεν, αλλά, όμως των γνωστών, των φίλων, της αστυνομίας, της δικαστικής αρχής, θα συνεχίσει να συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο, θα συνεχίσει να πιστεύει ότι είναι ανώτερος από τον άλλον και ότι μπορεί να ασκεί ελεύθερα πάνω του οποιαδήποτε δύναμη. Στη χώρα του πολιτισμού και της παιδείας, πού πήγε ο σεβασμός στην ανθρώπινη ζωή, στην ελεύθερη βούληση; Αν είναι να δείχνουμε ανοχή σε τέτοιες πράξεις αντισυμβατικές με τους κανόνες της κοινωνίας, τότε γιατί δεν ζούμε σε αγέλες;

Αυτός ο ειδεχθής τρόπος σκέψης καταστρέφει μία ανθρώπινη ζωή, μερικές φορές την τερματίζει κιόλας...και όλα αυτά με την ανοχή μας ως κοινωνία.


Κατερίνα Τσομπανίδη
T_Katerina_S
Η Κατερίνα Τσομπανίδη είναι μέλος της Πρωτοβουλίας Νέων και πρωτοετής φοιτήτρια του τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης.
ΓΙΝΕ ΜΕΛΟΣ

Είναι στο χέρι σου!

Είναι στο χέρι σου!
Γινε μελοσ τησ Πρωτοβουλιασ