Αρθρα - γνωμεσ
>
ιστοριεσ

Βλέμα πρός το αυριο ή πρός το διχαστικό χθες;

Μας ενδιαφέρει το παρελθόν ή το παρόν και το μέλλον; Θέλουμε διχασμό ή συνθεση; Έχουμε λύσει όλα μας τα προβληματα για να έχουμε την πολυτέλεια τής ιστορικής αναδρομής στο πιο δυσάρεστο παρελθόν; Μερικά από τα διλήμματα που προκαλεί η αναφορά στον Εμφυλιο.

"Ο εμφύλιος πόλεμος αποτελεί μία από τις πιο μαύρες σελίδες της ελληνικής ιστορίας. Διήρκησε από τον Μάρτιο του 1946 έως τον Αυγουστο του 1949, και σύμφωνα με υπολογισμούς, είχε ως αποτέλεσμα περίπου 70.000 άνθρωποι να χάσουν την ζωή τους. Πέρα από αυτό όμως, οι συνέπειες του εμφυλίου πολέμου ήταν βαθιές και σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, καθώς αποτέλεσε την αφετηρία διωγμών και βασανισμών για ένα μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού, προκάλεσε σημαντικά προσφυγικά ρεύματα, ενώ αποτέλεσε σκιά στην λειτουργία του ελληνικού κράτους τουλάχιστον μέχρι το 1974.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, θα περίμενε κανείς ότι σε μια στερεωμένη δημοκρατία όπως είναι η δική μας, με δεδομένη και την νομιμοποίηση του Κομμουνιστικού Κόμματος από το 1974 και μετά, θα είχε εμπεδωθεί η ανάγκη για σύνθεση και όχι για διχασμό. Τα μίση και τα πάθη του εμφυλίου, η συζήτηση για συμμορίτες και δωσίλογους, το μονό που κατορθώνουν είναι να αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη από τα αληθινά προβλήματα, να βιάζουν την ιστορική αλήθεια, και στο τέλος της ημέρας να διακυβεύουν το παρόν και να υπονομεύουν το μέλλον της Ελλάδας του 2021.

Θα πει κάποιος, μα είναι κακό να συζητάμε για τον εμφύλιο; Θεωρητικά όχι. Αντίθετα είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε την ιστορία μας, έτσι ώστε να διδασκόμαστε από αυτήν. Αυτή η συζήτηση όμως για να γίνει και να είναι ουσιαστική και γόνιμη, πρέπει να είναι ψύχραιμη, αντικειμενική και με έμφαση στην ιστορική αλήθεια. Στην χώρα μας δυστυχώς, υπάρχει ένα σημαντικό έλλειμα παιδείας, και οποιαδήποτε απόπειρα για μια τέτοιου είδους συζήτηση θα ξυπνούσε πρωτόγονα ένστικτα, οπαδικά μίση και νέες συγκρούσεις. Απόδειξη σε αυτόν τον ισχυρισμό δεν μπορεί παρά να αποτελεί το παραλήρημα του Βουλευτή Κωνσταντίνου Μπογδάνου, ο οποίος από το βήμα της βουλής επιδόθηκε σε μια ανευ προηγουμένου διχαστικη και εμφυλιοπολεμική ρητορική. Ευτυχώς ο Πρωθυπουργός έπραξε τα δέοντα και τον διέγραψε (οριστικα;) από το κόμμα του.

Αν όμως ένας βουλευτής δεν μπορεί να δείξει στοιχειώδη ωριμότητα, τι πραγματικά μπορούμε να περιμένουμε από τον μέσο πολίτη;

Με δεδομένες τις τεράστιες προκλήσεις που θα αντιμετωπίσει η χώρα μας σε πολλαπλά επίπεδα τα επόμενα χρόνια, πιστεύω ότι η ενότητα είναι πιο σημαντική από ποτέ. Για αυτό καθίσταται αναγκαία η κατάργηση των διάφορων γιορτών μίσους, και η θέσπιση μιας ημέρας εθνικής συμφιλίωσης όπου θα τιμούνται όλα τα θύματα του πολέμου και θα προωθείται η συνεννόηση έτσι ώστε και όλοι να αντιληφθούν ότι αυτά που μας ενώνουν είναι πολυ περισότερα από αυτά που μας χωρίζουν.Με αυτόν τον τρόπο σταδιακά θα μπορούσε να δημιουργηθεί η κατάλληλη κουλτούρα για να συζητήσουμε μια μέρα,χωρίς αγκυλώσεις και ένταση,το τι πραγματικά έγινε τότε.

Μέχρι να γίνει αυτό όμως,όποιος επιλέγει να επαναφέρει στον δημόσιο διάλογο αυτό το θέμα με διχαστική μάλιστα διάθεση, είναι ηθικός αυτουργός της οπισθοδρόμησης που διακρίνει την κοινωνία μας.

Κώστας Τσικουδάκης
k_tsikoudakis
Ο Κώστας Τσικουδάκης, είναι μαθητής Γ Λυκείου, και μέλος της Πρωτοβουλίας Νέων.
ΓΙΝΕ ΜΕΛΟΣ

Είναι στο χέρι σου!

Είναι στο χέρι σου!
Γινε μελοσ τησ Πρωτοβουλιασ